Opublikowane przez
Park Źródliska I jest najstarszym łódzkim parkiem miejskim oraz jednym z pierwszych parków publicznych w Polsce. Powstał z podziału tzw. Ogrodu Spacerowego założonego w 1840 r. poprzez wydzielenie z obszaru przyłączonego do rozwijającego się miasta fragmentu wiekowego lasu z licznymi źródłami. Rosną w nim drzewa starsze od najstarszych łódzkich budowli.
Park Źródliska I położony jest blisko centrum miasta, pomiędzy ulicą Fabryczną, ulicą Przędzalnianą i Aleją Piłsudskiego. Ma powierzchnię około 9,2 ha.
W parku Źródliska rośnie wiele potężnych dębów – pomników przyrody. Są one żyjącymi do dziś reliktami rosnącej tu niegdyś puszczy łódzkiej. Ich wiek szacuje się na około 300 lat. W wydanym w 2006 r. przewodniku „Park Źródliska I” pod redakcją Romualda Olaczka znajdziemy piękny ich opis: „Wielkie, mocarne drzewa, będące przyrodniczym skarbem Łodzi i ozdobą tego parku. Stare dęby tworzą osobliwy nastrój i nadają swoisty rys krajobrazowi Źródlisk. Najgrubsze rosną pojedynczo, mają pnie ponad 3 m obwodu i grube konary podtrzymujące nisko osadzone korony. Te zaś, które rosną w zwarciu w towarzystwie innych drzew, są wyższe, smuklejsze i cieńsze, chociaż niekoniecznie młodsze”.
Zdjęcia z niedzielnego spaceru w dniu 4 marca 2018 r., na pograniczu zimy i wiosny.
